22.10.51



เมื่อวันที่ 22 ผมได้มีโอกาสดูรายการโทรทัศน์ คนค้นฅน

เป็นเรื่องของ ปู่เย็น

ก่อนดู ผมก็คิดว่าเป็นเรื่องของคนแก่ธรรมดาที่อายุยืน
และมีการใช้ชีิวิตอย่างพอเพียง

แต่พอได้ดูแล้ว

...

ผมพบว่า ชีวิตของปู่เย็น มีพลังมากมาย
ลองนึกภาพดู

คนอายุ ร้อยกว่าปี
แต่ยังออกเรือจับปลา
เดินขึ้นสะพาน
เอาปลาออกมาขาย

ขณะที่เรา อายุเท่าไหร่ ?
สามสิบก็ยังไม่ถึง

แล้วจะกลัวอะไรกับความยากลำบากในชีวิต

ปู่เย็นบอกกับเราว่า
ขนาด หอย มันไม่มีมือมีตีน มันยังรู้จักหากินได้
แล้วบางคนหล่ะ
ความรู้ก็มี

ร่างกายก็ไม่ได้พิการอะไร

แต่ไม่รู้จักทำมาหากิน

อา่ยหอยมันหน่อยเถอะ


ระหว่างดู ผมก็น้ำตาคลอเหมือนกัน
คนอะไรวะ พลังงานเยอะชิบหาย

ไม่ยอมแพ้ต่ออายุ
เป็นคนแก่อื่นๆ นี้ ไปขอคนอื่นอยู่แล้ว



จริงๆ ตอนปู่เย็นออกอากาศ สองวัน 22 กับ 28
แต่ผมก็ได้ดูตอนเดียว





ทำให้บางครั้งผมก็รู้สึก เหมือนกันว่า



การได้ดูรายการทีวีบางอย่าง



การได้อ่านหนังสือดีๆ สักเล่ม



การได้มีอาหารอร่อยๆ กิน




และสุดท้าย



การได้พบกับใครสักคน


มันก็อาจจะเป็น พรหมลิขิตก็ได้







ปล. จบแบบ ซึ้งซะงั้น
ปล2. แถม ad ดีๆ ในตำนานให้ดู

บทความที่ได้รับความนิยม

เกิดข้อผิดพลาดใน Gadget นี้

แวะมาแล้ว

ขับเคลื่อนโดย Blogger.